Τετάρτη, 8 Ιουλίου 2015

Made in Hellas-Συνειδητή επιλογή

Παρόλο που και στο παρελθόν έχω γράψει άρθρα σχετικά με τα τρόφιμα και την Ελληνική παραγωγή θεωρώ ότι είναι επίκαιρο να αναφερθώ εκ νέου στο θέμα αυτό επισημαίνοντας κάποια καίρια ζητήματα. Το ένα σχετίζεται με την σήμανση των προϊόντων που κυκλοφορούν στα διάφορα σημεία πώλησης και το δεύτερο αφορά στη κατάσταση του παραγωγικού ιστού και του λιανεμπορίου.
Ας  πάρουμε τα πράγματα με τη σειρά: Επειδή γίνεται πολύς θόρυβος τελευταία με τον κωδικό αριθμό «520» ο οποίος αποτελεί το πρώτο στοιχείο ενός κωδικού με τον οποίο αναγνωρίζονται τα προϊόντα απ’ τις ταμειακές μηχανές θα ήθελα να σας ενημερώσω ότι δεν αποτελεί εγγύηση για την προέλευση της χώρας στην οποία παράγεται. Συγκεκριμένα ο αριθμός αυτός ως πρόθεμα χορηγείται απ’ την εταιρία Barcode Hellas
όχι μόνο σε παραγωγό ή τυποποιητή που η εταιρεία του εδρεύει στην Ελλάδα αλλά και σε εισαγωγική εταιρεία η οποία έχει συμφωνήσει με τον παραγωγό του εξωτερικού να τοποθετήσει δική του ετικέτα στο προϊόν πριν αυτό εισαχθεί στην Ελλάδα. Παραδείγματος χάρη αν κάποιος θέλει να φέρει μια κονσέρβα τόνου απ’ την Ταϊλάνδη ή ένα βάζο μέλι απ’ τη Βουλγαρία με δική του ετικέτα και συνεργασθεί με την Barcode Hellas το προϊόν θα έχει στο barcode τον αριθμό 520.
Τα πράγματα είναι πιο απλά όταν η εισαγωγή αφορά σε τρίτη χώρα κι όχι Ευρωπαϊκή καθώς επιπρόσθετα στην ετικέτα θα πρέπει να αναγραφεί κι η χώρα προέλευσης. Αν όμως το προϊόν προέρχεται από κοινοτική χώρα τότε αρκεί να αναγραφεί η εξής φράση: «Παράγεται και συσκευάζεται στην Ε.Ε» κάτι που είναι νόμιμο σύμφωνα με τις διατάξεις του κώδικα τροφίμων και ποτών αλλά που δεν φανερώνει την χώρα προέλευσης.
Συνεπώς ο αριθμός 520 από μόνος του δεν είναι αρκετός για να μας βοηθήσει να εξακριβώσουμε αν αυτό που αγοράζουμε είναι Ελληνικό. Είναι απαραίτητο να αναγράφεται στην ετικέτα η φράση: «Παράγεται στην Ελλάδα». Εδώ είναι επίσης σκόπιμο να έχουμε κατά νου ότι αν δούμε τη φράση «συσκευάζεται στην Ελλάδα» τότε υπάρχει μια πλάνη για την προέλευση του προϊόντος καθώς μπορεί να έχει εισαχθεί ως χύμα από μια χώρα κοινοτική και απλώς να συσκευάζεται στην Ελλάδα. Το τελευταίο είναι ένα συχνό φαινόμενο παραπλάνησης που δυστυχώς τα αρμόδια όργανα δεν φροντίζουν να εκλείψει ίσως λόγω αδυναμίας εντοπισμού των κρουσμάτων. Βέβαια η ελεγκτική αδυναμία δεν εξαντλείται μόνο σ’ αυτή τη περίπτωση αλλά και στις χημικές αναλύσεις κάτι που εμπλέκει και το χημείο του κράτους και την καθυστέρηση στην έκδοση των αποτελεσμάτων. Ως συνέπεια αυτής της κατάστασης το πιο πιθανό είναι να έχει καταναλωθεί ένα προϊόν και κατόπιν να κυκλοφορήσει η οδηγία απόσυρσης της συγκεκριμένης παρτίδας απ’ τα σημεία πώλησης. Αν θέλαμε να αποκλείσουμε τέτοια φαινόμενα τότε θα έπρεπε κάθε παρτίδα που ετοιμάζεται να κυκλοφορήσει στην αγορά να φέρει πρώτα την έγκριση του γενικού χημείου του κράτους ή πιστοποιημένου τοπικού χημείου για την συγκεκριμένη παρτίδα η οποία επισημαίνεται στην ετικέτα με τη μορφή “LOT” μαζί με την ημερομηνία και την ώρα παραγωγής. Αυτό είναι εφικτό να γίνει αλλά δεν γνωρίζω για ποιο λόγο δεν έχει τεθεί μέχρι τώρα ως θέμα απ’ τον Ε.Φ.Ε.Τ
Όσο αφορά στο δεύτερο ζήτημα αυτό της Ελληνικής παραγωγής και τυποποίησης τροφίμων που είναι και το μείζον πρόβλημα της οικονομίας μας , δυστυχώς δε θα αρκούσε ολόκληρο βιβλίο για να καταδείξω την εικόνα στην οποία έχει περιέλθει εδώ και δεκαετίες τόσο στον πρωτογενή τομέα όσο και στο μεταποιητικό στάδιο το οποίο παρότι νευραλγικό στην ουσία είναι παραμελημένο με εξαίρεση κάποια φωτεινά παραδείγματα ιδιωτικής πρωτοβουλίας που πράγματι έχουν κάνει πολύ σημαντικά βήματα σε οργάνωση υποδομή και ποιότητα. Θα ήθελα να αναφερθώ σε κάποιες τέτοιες μικρομεσαίες  επιχειρήσεις αλλά θα ήταν μια μορφή «γκρίζας» διαφήμισης και θα το αποφύγω. Σε γενικές γραμμές παράγουμε κι εξάγουμε χύδην τα προϊόντα κάτι που δεν αποφέρει σημαντικό κέρδος ενώ ταυτόχρονα έχει παρατηρηθεί να εισάγουμε το δικό μας προϊόν τυποποιημένο απ’ το εξωτερικό λόγω αδυναμίας ή αδιαφορίας στο μεταποιητικό τομέα. Ένα παράδειγμα είναι η εξαγωγή πορτοκαλιών κι η εισαγωγή του χυμού τους απ’ την Γερμανία σε χύμα μορφή που εν συνεχεία συσκευάζεται εδώ. Υπάρχουν στοιχεία του υπουργείου οικονομικών που δείχνουν ποια και σε πόση ποσότητα προϊόντα εξάγονται δίχως επεξεργασία κι εν συνεχεία εισάγονται χύμα ως πρώτη ύλη. Κάτι αντίστοιχο με τα πορτοκάλια συμβαίνει και  με τα αρωματικά φυτά και βότανα τα οποία εξάγονται ως χύμα αιθέριο έλαιο κι έρχονται τυποποιημένα (λεβάντα) και πάλι απ’ την Γερμανία.
Τέλος χρειάζεται ιδιαίτερη προσοχή σε όσα προϊόντα θεωρούμε Ελληνικά από συνήθεια επειδή δε γνωρίζουμε ότι πλέον έχουν πουληθεί σε ξένους οίκους. Π.χ μπύρα μύθος. Φυσικά δε πρέπει να ξεχνάμε ότι παράγονται εδώ κι αυτό είναι το σημαντικό καθώς το κέρδος της επιχείρησης έτσι κι αλλιώς δε μπορεί κανείς να εξασφαλίσει αν θα επενδυθεί εκ νέου εδώ ή όχι.
Το κεφάλαιο είναι τεράστιο και δε θα επεκταθώ άλλο επί του προκειμένου αλλά υπόσχομαι να επανέλθω σύντομα  με άλλες κατηγορίες αγαθών όπως τα γαλακτοκομικά και τα τυροκομικά τα οποία είναι πραγματικά μείζον θέμα.
Θα κλείσω αυτό το άρθρο σημειώνοντας ότι οι τιμές στο λιανεμπόριο είναι εξαιρετικά υψηλές ακόμη και μετά τις μειώσεις λόγω κρίσης. Αν και δεν είμαι υπέρ του κρατικού παρεμβατισμού εν τούτοις κάποια στιγμή πρέπει να συσταθεί ένα μηχανισμός ελέγχου κερδοσκοπίας αφού βέβαια πρώτα δημιουργηθεί το κατάλληλο νομοθετικό πλαίσιο μέσα στο οποίο θα λειτουργήσει. Το ποσοστό κέρδους παραμένει υψηλό σε βασικά όπως π.χ επώνυμα ζυμαρικά.
Το βασικό όλων είναι η συνειδητή αγορά και δεν αρκεί να διαβάζουμε μόνο κωδικούς για να διαπιστώσουμε τη προέλευση αλλά και τα συστατικά για να είμαστε σίγουροι τι καταναλώνουμε.
Υπάρχουν πολλά μυστικά στα τρόφιμα που οδηγούν τον καταναλωτή σε πλάνη αλλά εν τούτοις είναι νόμιμα κι ως εκ τούτου μόνο η γνώση μπορεί να οδηγήσει σε άλλες επιλογές περισσότερο ορθές.
Θεωρώ ότι το άρθρο αφήνει μια πρώτη γεύση σε κάποια σημαντικά ζητήματα αν και δεν είναι αρκετό ώστε να καταδείξει τα τεράστια προβλήματα του κλάδου των τροφίμων.
Ως παραίνεση  θα ήθελα να πω ότι τούτη την εποχή πνέει ένας ιδιαίτερα ευνοϊκός άνεμος για όσους σκοπεύουν να επιχειρήσουν στην παραγωγή και τυποποίηση τροφίμων κυρίως προς εξαγωγή γιατί θεωρώ ότι θα αποτελέσει σύντομα την αιχμή του δόρατος για την Ελληνική ανάπτυξη, αν και θα μπορούσε να είναι ήδη εδώ και πολλά χρόνια.



Share/Bookmark
Blog Widget by LinkWithin
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...