Σάββατο, 29 Δεκεμβρίου 2012

Αποταύσιση το κλειδί της λύτρωσης


Ο άνθρωπος περπάτησε πάνω στη γη απ’ την αυγή της δημιουργίας με διάφορες μορφές έως ότου πάρει τη σημερινή του μορφή. Οι ημερομηνίες εμφάνισης του απ’ την επιστημονική κοινότητα με τις μέχρι τώρα ανακαλύψεις δεν ευσταθούν ή για κάποιους άγνωστους σε μας λόγους δεν λένε την αλήθεια στο κόσμο.
Το ανθρώπινο σώμα πήρε τη σημερινή του μορφή μετά την εποχή της Λεμουρίας ενώ μέχρι τότε ήταν ερμαφρόδιτο. Όσο κι αν ακούγεται απίθανο ή απίστευτο η εσωτερική διδασκαλία το υποστηρίζει ακράδαντα.
Πρέπει να σημειώσω πριν συνεχίσω ότι η ιστορία του ανθρώπου όπως τη γνωρίζουμε δεν είναι αληθινή αλλά ούτε καν πλήρης. Αν θέλετε να μάθετε την αλήθεια πρέπει να έχετε ανοιχτά αυτιά και μυαλό.
Ήρθε εδώ με μια αποστολή όπως άλλοι άνθρωποι έχουν ενσαρκωθεί
σε άλλους πλανήτες με μορφή που μπορεί να επιβιώσει στις συνθήκες που επικρατούν εκεί. Αν πχ αναζητάτε ζωή στον Άρη με την φυσική σας όραση τότε πιθανόν να μη τη δείτε ποτέ αφού οι κάτοικοι αυτού του πλανήτη όπως και της Αφροδίτης δε ζούνε στη Τρίτη διάσταση ούτε έχουν το σώμα που έχουμε εμείς. Μπορούνε να εμφανιστούν σε μας με όποια μορφή θέλουνε αν χαμηλώσουν τις δονήσεις τους και να είστε σίγουροι πως είναι πολύ πιθανόν να κυκλοφορούν ανάμεσα μας χωρίς να γίνονται αντιληπτοί.
Άλλωστε ούτε οι ιθαγενείς δε ήταν σε θέση να δούνε τις Ισπανικές γαλέρες όταν πλησιάζανε στην Αμερικάνικη ήπειρο επειδή ο εγκέφαλος τους δεν είχε παρόμοια εικόνα αυτής της κατασκευής και έβλεπαν μόνο το κύμα που δημιουργούσαν καθώς έπλεαν στη θάλασσα.
Αυτό όμως που θα εξετάσουμε στο άρθρο αυτό δεν είναι η προέλευση του ανθρώπινου σώματος αλλά η αποστολή που έχει στη γη αφού εμάς μας ενδιαφέρει ο δικός μας πλανήτης.
Ήρθε ως μια ακτίνα του Ουράνιου Αρχαγγελικού Ανθρώπου για να συλλέξει εμπειρίες και να τις μεταδώσει μέσω ενός αόρατου νήματος που αποκαλείται «Ασημένια χορδή» και μας ενώνει με εκείνη τη πηγή.
Η πορεία δεν ήταν καθόλου εύκολη αφού ταυτίστηκε με την ύλη και σταδιακά προσκολλήθηκε σ’ αυτή μαγεμένος χάνοντας τη μνήμη απ’ την Ουράνια πατρίδα.
Η Κίρκη τον μεταμόρφωσε σε γουρούνι κι ένας λωτός στάθηκε αρκετός για να ξεχάσει ότι η ζωή εδώ είναι προσωρινή κι ο σκοπός είναι να μαζέψει τις εμπειρίες του και να επιστρέψει πίσω.
Δυστυχώς ενεπλάκη σε περιπέτειες, σε πολέμους , σε παθιασμένους έρωτες, μίση κι αντιδικίες. Βουτήχτηκε στην ύλη όπως τα γουρούνια στη λάσπη με αποτέλεσμα η τελική επιστροφή να γίνει αδύνατη.
 Κυκλοφορεί πληρ. greekagent@yahoo.com
Οι κραδασμοί του έγιναν ασύμβατοι με αυτούς των ανωτέρων διαστάσεων. Ο άσωτος υιός δε μπορεί πια να επιστρέψει μόνιμα στη δική του Ιθάκη. Η αποστολή χάθηκε κάπου στη μέση της πορείας και τώρα πρέπει να αλλάζει διαρκώς σώματα αφού αυτά είναι φθαρτά και δεν αντέχουν στο χρόνο. Η αποστολή του όμως περιμένει και παράλληλα πρέπει να καθαρίσει και τη συνείδηση του απ’ την ύλη απ’ τα θανάσιμα αμαρτήματα που σκεπάσανε τον αληθινό του εαυτό.
Τώρα η αποστολή έγινε πολύπλοκη και σύνθετη. Ανάμεσα στις εμπειρίες που πρέπει να προσθέσει στο ενεργητικό του έχει και τη δυσκολία να αυτοκαθαρθεί.  Να γνωρίσει το νόμο της μη προσκόλλησης αφού πρώτα αντιληφθεί ότι κάθε πέρασμα του απ’ εδώ είναι απλά ένας ρόλος που δε πρέπει να γίνει ο πραγματικός του εαυτός. Όπως ένας καλός ηθοποιός αλλάζει ρόλους με μεγάλη ευκολία έτσι κι άνθρωπος πρέπει να κατανοήσει ότι είναι μια προσωρινή προσωπικότητα που θα χαθεί και θα εμφανιστεί πάλι με μια νέα και θα συνεχίσει τους κύκλους αυτούς μέχρι να συλλέξει τα δώρα για τη πηγή και καθαρός πλέον θα αφήσει για πάντα τα εγκόσμια.
Η ζωή στη γη παρομοιάζεται απ’ τους Δασκάλους σαν μια κοιλάδα δακρύων. Είναι η πραγματική κόλαση επειδή έτσι έγινε απ’ τον υλικό άνθρωπο που ταυτίστηκε με τη μορφή που έχει εδώ. Πίστεψε ότι είναι το κουστούμι που φοράει αφέθηκε να παρασυρθεί απ’ το ρόλο του σ’ αυτή τη ζωή. Αλλά ας μην είμαστε απαισιόδοξοι αφού αρχικά έτσι έπρεπε να γίνει. Αν ο άνθρωπος γνώριζε αληθινά που είναι κι από πού ήρθε ίσως αποχωρούσε απ’ τη σκηνή αρνούμενος το ρόλο. Η σκληρή πραγματικότητα αλλά και η αποπληρωμή των προηγούμενων λαθών που πρέπει πάση θυσία να γίνει κάνουν τα πράγματα πολλές φορές οδυνηρά. Η αυτοκτονία δεν είναι λύση είναι μια απόδραση που τιμωρείται επίσης σκληρά.
Ο δρόμος είναι ένας και μοναδικός και ονομάζεται αγάπη. Αν αυτό το συναίσθημα γίνει οδηγός σε κάθε ανθρώπινη εκδήλωση τότε η ανταπόδοση θα έρθει και θα είναι γενναιόδωρη. Αν βάλουμε καλά στο μυαλό μας ότι όλα είναι για χρήση κι όχι για κατάχρηση ότι όλα μας δίνονται αλλά δεν μας ανήκουν τότε όλα θα γίνουν απλά όσο εύκολο κι αν ακούγεται τόσο και θα γίνει.
Γίνετε αποστασιοποιημένοι  παρατηρητές πιείτε χωρίς να μεθύσετε βουτήξτε στον ωκεανό χωρίς να πνιγείτε αναπνεύσετε χωρίς να σκάσετε φάτε χωρίς να παχύνετε.
Μηδέν άγαν αυτός είναι ο δρόμος του ειρηνικού πολεμιστή που περπατά στη γη μέχρι την ώρα που θα πετάξει στα ουράνια.
Σμιξιώτης Κωνσταντίνος για τις Αιχμές και Απόψεις

Share/Bookmark
Blog Widget by LinkWithin
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...